Zbędne wprowadzanie danych
W jednym procesie użytkownik nie musi ponownie wpisywać danych, które już podał – system uzupełnia je sam albo pozwala je wybrać (np. „adres do korespondencji taki sam jak zamieszkania”).
Zasada 1: Postrzegalność 1.3 Możliwość adaptacji
WCAG 1.3.5 Identify Input Purpose
Pola formularza z danymi osobowymi (imię, e-mail, telefon, adres) mają w kodzie oznaczony cel przez atrybut autocomplete, dzięki czemu przeglądarka może je wypełnić automatycznie.
Autouzupełnianie oszczędza wysiłku osobom z niepełnosprawnością ruchową i trudnościami poznawczymi, a także zmniejsza liczbę błędów.
<label for="email">E-mail</label>
<input id="email" type="email" autocomplete="email">
<label for="tel">Telefon</label>
<input id="tel" type="tel" autocomplete="tel">
Wykrywalne automatycznie. Narzędzia automatyczne (np. axe, WAVE, Lighthouse) wyłapią większość problemów z tym kryterium.
Wymagane prawem
Kryterium poziomu AA z WCAG 2.1 – obowiązkowe dla podmiotów publicznych (ustawa z 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych) oraz dla firm objętych European Accessibility Act (ustawa o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności przez niektóre produkty i usługi). Brak zgodności trzeba wykazać w deklaracji dostępności.
W jednym procesie użytkownik nie musi ponownie wpisywać danych, które już podał – system uzupełnia je sam albo pozwala je wybrać (np. „adres do korespondencji taki sam jak zamieszkania”).
Cel elementów interfejsu, ikon i regionów strony jest zapisany w kodzie (np. przez punkty orientacyjne ARIA), tak aby narzędzia wspomagające mogły je dostosować – np. zamienić ikonę na symbol znany użytkownikowi.
Ostatnia aktualizacja: .
Źródło: Understanding SC 1.3.5: Identify Input Purpose – oficjalne objaśnienie W3C (po angielsku).