1.3.5
Określenie pożądanej wartości
Pola formularza z danymi osobowymi (imię, e-mail, telefon, adres) mają w kodzie oznaczony cel przez atrybut autocomplete, dzięki czemu przeglądarka może je wypełnić automatycznie.
Zasada 3: Zrozumiałość 3.3 Pomoc przy wprowadzaniu informacji
3.3.7 Zbędne wprowadzanie danych
WCAG 3.3.7 Redundant Entry
W skrócie
W jednym procesie użytkownik nie musi ponownie wpisywać danych, które już podał – system uzupełnia je sam albo pozwala je wybrać (np. „adres do korespondencji taki sam jak zamieszkania”).
- Poziom
- A Podstawowe minimum – bez tego część osób w ogóle nie skorzysta ze strony.
- Czy to obowiązkowe?
- Nowe w WCAG 2.2 – zalecane · od WCAG 2.2
- Kto w zespole odpowiada
- Programowanie, Projektowanie UX/UI
- Jak to wykryć
- Tylko test ręczny
Komu i dlaczego to pomaga
Ponowne wpisywanie tych samych danych to wysiłek i źródło błędów – szczególnie dla osób z niepełnosprawnością ruchową i trudnościami z pamięcią.
- Osoby z niepełnosprawnością ruchową
- Osoby z trudnościami poznawczymi
- Seniorzy
Jak zrobić to dobrze
- Przenoś dane między krokami automatycznie lub daj checkbox „takie same jak…”.
Najczęstsze błędy
- Wieloetapowy wniosek, w którym na kroku 3 trzeba ponownie wpisać adres z kroku 1.
- Brak opcji „taki sam jak adres zamieszkania”.
Jak to sprawdzić
- Przejdź wieloetapowe formularze i sprawdź, czy któreś dane trzeba podawać drugi raz.
Tylko test ręczny. Automat tego nie sprawdzi – potrzebny jest test ręczny lub audyt ekspercki.
Czy to obowiązkowe?
Nowe w WCAG 2.2 – zalecane
Polskie prawo odsyła dziś do WCAG 2.1 (przez normę EN 301 549), więc to kryterium nie jest jeszcze formalnie obowiązkowe. Kolejne wydania normy mają jednak objąć WCAG 2.2, a kryterium opisuje realną barierę – warto spełnić je już teraz.
Powiązane kryteria
Ostatnia aktualizacja: .
Źródło: Understanding SC 3.3.7: Redundant Entry – oficjalne objaśnienie W3C (po angielsku).